
Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB), çocuğun iletişim kurma, sosyalleşme ve çevresini algılama biçimini etkileyen nörogelişimsel bir farklılıktır. Otizmli çocuklar genellikle oturma, emekleme ve yürüme gibi motor becerilerde yaşıtlarıyla benzer zamanlarda ilerler; ancak sosyal etkileşim ve dil gelişiminde bazı farklılıklar gösterebilirler.
Bu erken belirtileri tanımak, erken teşhis ve müdahale için çok önemlidir. Erken fark edilen ve doğru şekilde desteklenen çocuklarda iletişim, dikkat ve öğrenme becerilerinde belirgin gelişmeler sağlanabilir.
Bebeklik ve erken çocukluk döneminde otizmli çocuklarda şu farklılıklar gözlenebilir:
Bu belirtiler genellikle 12 ila 24 ay arasında daha belirgin hale gelir.
Ortak dikkat, bir çocuğun bir nesneye veya olaya bakarken aynı anda bir yetişkinle göz teması kurabilme becerisidir. Bu beceri, sosyal iletişimin temel yapı taşlarından biridir. Otizmli çocuklarda bu beceri çoğu zaman gecikir veya kendiliğinden hiç gelişmeyebilir.
Otizmli çocukların çoğunda konuşma ve sözsüz iletişimde gecikmeler görülür. Bazı tipik belirtiler şunlardır:
Bu farklılıklar her zaman otizmi kesin olarak göstermez; ancak mutlaka erken değerlendirme gerektirir.
Otizm tanısı alan çocukların yaklaşık %25’inde, daha önce kazandığı dil veya sosyal becerileri kaybetme görülebilir. Bu durum genellikle 15–24 ay arasında ortaya çıkar. Çocuk daha içine kapanık hale gelebilir, kelime kullanımı azalabilir ve sosyal etkileşimden uzaklaşabilir.
Amerikan Pediatri Akademisi (AAP), tüm çocukların 18 ve 24 aylık rutin kontrollerinde otizm açısından taranmasını önermektedir. Araştırmalar, erken başlatılan terapilerin (davranışsal, dil, gelişimsel veya bazı durumlarda kök hücre destekli terapiler) otizmli çocuklarda iletişim, dikkat ve öğrenme becerilerini önemli ölçüde geliştirdiğini göstermektedir.
Eğer çocuğunuzun konuşma, oyun, öğrenme, hareket veya davranış biçimlerinde farklılıklar fark ediyorsanız, vakit kaybetmeden çocuk doktorunuzla görüşün. Unutmayın, çocuğunuzu en iyi siz tanırsınız ve gözlemleriniz değerlidir. Erken fark etmek ve harekete geçmek, çocuğunuzun gelişimi için en büyük farkı yaratır.